descubren que el escudo de la Gene fue otorgado por Felipe V.
https://www.dolcacatalunya.com/2015/05/estupefaccio-nacionalista-descubren-que-el-escudo-de-la-gene-fue-otorgado-por-felipe-v/
//
Dels frens e altres apparellaments de cavals.
Aragón, Arago, Aragó, Aragona, Aragonum, corona Darago, aragonés, aragoneses, aragonesos, fueros, aragonesa, textos antiguos de la corona de Aragón, història, Valencia, Mallorca, Mallorques, Menorca, Ibiza, Formentera, Cabrera, condados, comtats, conde, comte, Reyes de Aragón, Corona de Aragón, aragonensi lingua, lengua aragonesa, Barras de Aragón, escudo de Aragón, armas de Aragón, conquista, reconquista, cristianos, moros, judíos, sarracenos, Ramiro I, Ramiro II, Petronila, Alfonso I, Pedro I
//


Accedió Alfonso II y avió monturas y pertrechos para regresar Reino adentro.



XLVII.
Constitutiones pacis et treguae editae Gerundae ab Ildefonso II Aragonum Rege, denuoque firmatae apud Villamfrancam Poenitentium (Villafranca del Penedés, Penades).
Ex Lib. virid. Capit. eccl. Gerunden. fol. 206. b.
Cum divinarum et humanarum rerum tuitio ad neminem magis quam ad Principem pertinere dignoscatur, nichilque iam proprium debeat esse boni ac recti Principis quam injurias propulsare, bella sedare, pacem stabilire et informare, informatamque subditis conservandam tradere, ut de eo non incongruae dici et predicari possit quod a Principe Regum dictum est: Per me Reges regnant et potentes scribunt justitiam; ea propter anno ab Incarnatione Domini MCLXXXVIII. idus augusti habito super hoc tractatu et deliberatione apud Gerundam cum Berengario Venerabili Terraconensi Archiepiscopo, et quibusdam suffraganeis suis, omnibus quae magnatibus sive Baronibus terrae nostrae, quibus unanimiter justum et equum visum est comuni utilitati expedire, ut in tota terra nostra a Salsis (Salses) usque ad Tortosam et Ilerdam cum finibus suis pax et treuga instituatur, et nephanda raptorum et predonum audatia exterminetur. Nos qui per gratiam Dei in regno Aragonis et comitatu Barchinonae et provintiae preesse dinoscimus, cum predictorum omnium assensu et voluntate publicae utilitati providentes et saluti animae et parentum nostrorum consulere volentes, ecclesias omnes et personas religiosas cum omnibus rebus suis nostrae protectionis praesidio vallare, ac perpetuo munire disposuimus. Inde est quod omnibus tam clericis quam laycis qui in jam dicta terra nostra degere noscuntur, treugam et pacem secundum formam infra positam et prescriptam, tenendam et inviolabiliter conservandam injungimus, nosque et ad id observandam etiam in eos qui eam violaverint animadvertendum alligamus et astringimus. In primis igitur parentum nostrorum sequentes exempla cum consilio et voluntate supradictorum virorum ecclesias omnes et earum cimiteria quia spetiali censura hominum in bonis Dei intelliguntur sub perpetua pace et securitate constituimus. Ita quod nullus cuiuslibet professionis eas vel earum cimiteria vel sacraria cuiuscumque ecclesiae in circuitu constituta invadere aut infringere praesumat, nichilque inde abstrahere attemptet, feriendis huiusmodi statuti temeratoribus pena sacrilegii eiusdem loci Episcopo inferenda et satisfactione dupli dampni quod fecerint ei qui passus est, praestanda. Ecclesias quoque incastellatas sub eadem pacis et treugue securitate constituimus. Ita tamen ne aliquis in eisdem ecclesiis praedam vel alia malefitia congreget vel guerram inde faciat. Quod si contra factum fuerit, quaerimonia ad Episcopum in cuius episcopatu comissum fuerit, et ad nos sive Baiulum nostrum deferatur, et ex tunc auctoritate nostra et Episcopi vel quod comissum fuerit emendetur vel a pace predicta ecclesia sequestretur. Dominicaturas quoque Episcoporum et canonicorum et monasteriorum et omnium clericorum sive res eorum sub eadem pacis securitate constituimus poena duplae restitutionis inminente eis qui eas invadere vel dampnum dare praesumpserint. Set et clericos, monachos, sanctimoniales et viduas eorumque res omnes sub eadem pacis defensione constituimus; ita quod nemo eos aprehendat, nichilque eis injuriae inferat, nisi in maleficiis inventi fuerint. Si quis vero in aliquem istorum violentas manus injecerit, vel eis aliquid abstulerit, ablata in duplum restituat, et de injuria nichilominus juditio Episcopi in cuius diocesi factum fuerit ille satisfatiat, et insuper sacrilegii penam Episcopo dependat. Immunitates quoque templi et hospitalis Jherosolimitani, et Dominici Sepulcri, necnon et aliorum locorum venerabilium, set et eorundem locorum venerabiles fratres cum omnibus rebus suis sub eadem pacis defensione et poenae interminatione pariter cum clericis et aliorum locorum venerabilium, set et eorumdem locorum venerabiles fratres cum omnibus rebus suis sub eadem pacis defensione et poenae interminatione pariter cum clericis et eorum rebus et ecclesiis constituimus. Villanos et villanas et omnes res eorum tam mobiles quam se moventes, videlicet, boves, asinos, asinas, equos et equas, oves et porchos, ceteraque animalia sive siu apta ad arandum sive non sub pacis et treugae securitate (pone securatate) ita constituimus, ut nullus cuiuslibet professionis eos capiat vel alias in corpore proprio vel in rebus mobilibus dampnum eis inferat, nisi in maleficiis inventi fuerint, vel in cavalcatis cum dominis suis vel cum aliis ierint, vel cum armis contra aliquem exierint. Set et tunc cum reversi fuerint de cavalcatis securitatem eis praestamus, si in ipsis cavalcatis dampnum dederint ei qui propter culpam propriam a predicta treuga fuerit exclusus. Item constituimus ne aliquis mansiones villanorum diruat vel incendat, vel alias ignem ad nocendum subponat, neque oliveta succidat, vomeres et alia instrumenta aratoria sint in eadem pace, vel ille vel illa qui cum predictis animalibus araverit vel ea gubernaverit cum omnibus quae secum portaverit vel habuerit eadem pace muniatur. Et nullus homo ea animalia aratoria pro pluvo, vel alia occasione capere vel rapere presumat; servata tamen exceptione rusticorum qui debitores vel fidejussores sunt pro aliis non dominis tamen ut inferius continetur. Si quis contra huiusmodi constitutionem venerint, liceat (parece una ll) ei infra XV dies a tempore comonitionis ab Episcopo et domini Regis vicario simpliciter malefitium restituere nulla alia poena adjecta, nisi LX solidos quos emendet pro treuga fracta, nisi fuerit tale factum quod importet aliquam poenam secundum tenorem consuetudinis scripte praestandis insuper, si fuerit. Si vero infra praefatos XV dies noluerit restituere malefitium illud, prout proxime dictum est, cogatur inferre simplum vel duplum qualitate dampni inspecta, prout tenor consuetudinis scripte se habuerit cum poena similiter LX solidorum. Quod si commonitus neutrum facere voluerit, a predicta treuga malefactor et eius coadjutores separati intelligantur, ita quod si aliquod malum propter hoc eis allatum fuerit, non requiratur pro pace et treuga fracta, servata tamen pace animalium aratoriorum et instrumentorum suorum et incendii. Set si malefactor et adjutores eius jam dicto quaerelanti ullum malum fecerint emendetur pro pace fracta. Preterea constituimus ut si forte duo vel tres aut plures homines alicuius militis vel cuiuscumque domini alicubi locorum sibi invicem rixati fuerint, quodcumque dampnum sibi inferant, vel ex quacumque alia causa controversiam habeant, lis apud dominos eorum exagitur et terminetur. Si vero diversos habuerint dominos statuimus ut justitiae plenitudinem ad invicem exhibeant et juditio eorum dominorum causa dicta debito fine terminetur. Verumptamen si infra XX dies domini eorum justitiae plenitudinem inter eos exhibere noluerint, liceat post eosdem XX dies transactos praedictis hominibus quaerimoniam suam apud Episcopum et vicarium Regis deponere, et per eos ut supra statutum est vindicta pacis et treugae sumatur. Item terras in contentione positas nullus villanus laboret, ex quo constiterit apud judicem ordinarium possessores (pone possesores) nolle stare justitiae. Si vero bis vel ter (2 o 3) comonitus eas laboraverit, et propterea dampnum susceperit, non requiratur pro pace fracta preter mortem et debilitationem personarum, et salva pace bestiarum in usum laborationis (laborar; aratione; llaurar) deditarum et incendii. Nolumus enim quod propter quaerimoniam rusticorum aratoria animalia depredentur, invadantur et disperdantur. Si quis autem debitor vel fidejussor extiterit et satisfacere creditori non curaverit, de suo proprio pignoretur, nec pro pace fracta habeatur, servata tamen pace bestiarum in usum laborationum deditarum et incendii, in eo videlicet casa ubi quis pro domino suo fidejussor extiterit. Item decernimus ne quis cuiuscumque professionis licentiam habeat pignorandi aliquem rusticorum vel bajulorum ex contractu domini sui, prout proxime supradictum est, pena fractae pacis imminente illi qui contra fecerit, nisi debitor aut fidejussor pro domino suo extiterit, exceptis illis bajulis qui militibus sicut scriptum usaticum comparantur, nisi debitor aut fidejussor pro domino suo extiterit. Item cum sit de proposito nostro unicuique jus suum servare et malignitatibus quorundam in quantum possumus occurrere qui de dampnis datis et possesionibus ab ipsis detentis a quibuslibet conventi et legitime citati in jure respondere negligunt, exclusis primo ipsis contumacibus, et separatis a treuga et securitate supradicta et excomunione Episcopi subsecuta. In hiis duobus casibus damus licentiam pignorandi ipsis actoribus et res eorum accipiendi et etiam rusticorum suorum, salvis tamen animalibus aratoriis et incendio. Conventos autem a dominis suis de traditione sive de bausia qui secundum consuetudinem scriptam innocentiam suam purgare noluerint, ab hac pace sive securitate tam eos cum hominibus et honoribus suis quam eorum coadjutores excludimus et excipimus. Salvitates quoque tocius terrae nostrae tam novas quam antiquitus constitutas sub praedicta pace et securitate ponimus et constituimus. Fures et latrones et eorum receptatores, si malum quod fecerint restituere noluerint et directum facere contempserint, a predicta pace et securitate secludimus (: excluimos). Item constituimus (pone con-tituimus) quod si malefactor amonitus ab Episcopo vel vicario domini Regis subjacens excomunicationis vinculo predicto modo satisfacere noluerit, Episcopus cum vicario domini Regis congreget exercitus totius suae diocesis in hunc modum ut unus homo de unoquoque manso sequatur exercitum, et si competens vindicta a malefactore sumatur. Quod si mansi inhabitator ad congregationem exercitus unum hominem mittere noluerit, excomunicetur ab Episcopo et tamdiu excomunicationis vinculo subjaceat, donec sit satisfactum Episcopo et vicario arbitrio eorum. Preterea constituimus quod si Episcopus neglexerint exhibere suam justitiam, et malefactoribus amore vel timore malefactorum non possit ipse Episcopus vel homines sui tamdiu in nostra curia vel in nostris vicariis invenire justitiam, quamdiu negligentiam suam non emendaverit, liceat vicario ipsum malefactorem excludere a pace supradicta. Item constituimus quod si malefactor noluerit resarcire comissum, prout superius dictum est, ab Episcopo et vicario domini Regis amonitus et propter contumatiam ejus Episcopus et vicarius cavalcadas ad sumendam vindictam super induxerint et ibi Episcopus et vicarius expensas fecerint vel alia dampna inde contraxerint, ut restituantur expensae et cetera dampna arbitrio Episcopi et vicarii. Item vias publicas sive caminos vel stratas in tali securitate pono et constituo ut nullus inde iter agentes sub pace comprehensos invadat vel in corpore proprio sive rebus suis aliquid injuriae vel molestiae inferat. Quod si quis contra fecerit, in duplum restituat et poenam LX solidorum inferat. Preterea illud constituendum esse et firmiter observandum censuimus sub eadem treuga et pace dies dominicas esse, festivitates omnium Apostolorum, Adventum Domini usque ad octavas Circumcisionis, et Quadragessimam (Cuaresma) usque ad octavas Paschae, diem quoque Ascensionis Dominicae, necnon Sanctum Penthecosten cum octavis suis, et tres festivitates Sanctae Mariae, et festivitatem Sancti Johannis Babtistae, et Sancti Michaelis, et omnium Sanctorum, et Sancti Foelicis Gerundae. Et preterea sciendum est quod predicta poena LX solidorum dividatur pariter inter nos et Episcopum cum medietate dupli. Alia medietas dupli applicetur illi qui dampnum passus est. Item volumus quod occassione huius constitutionis in nullo derogetur usatico (uso, usatge; + consuetudine : costumbre; más usado en plural, usaticos, consuetudines) scripto, scilicet, in dandis potestatibus castrorum a vassallis dominis suis, sive in restituendis vassallis vel omnibus aliis. Item statuimus quod si aliquis contra consuetudinem scriptam venire presumpserit, si dampnum sibi vel suis coadjutoribus datum fuerit, non requiratur nec emendetur pro pace fracta. Item statuimus, quod si pro pastu pecoris oves vel boves vel alia quaelibet animalia ducta aut inclusa fuerint, non requirantur nec emendentur pro pace fracta. Item omnibus sit manifestum, quod nos promittimus quod de cetero non aliquid exhigamus occasione bovatici vel constitutae pacis ab aliquibus hominibus constitutis a Salsis usque Ilerdam et Tortosam et in suis finibus. Promittimus quod non constituamus in tota supradicta terra vicarium nisi Cathalanum.
Ut autem haec omnia supradicta melius et firmius observentur, ego Ildephonsus Dei gratia Comes Rex Aragone, Comes Barchinonae, et Marchio Provintiae in Penitense apud Villamfrancham juro tactis corporaliter sacrosanctis Evangeliis omnia supradicta me bona fide observaturum, si Deus me adjuvet, et haec sacrosancta Evangelia, et observari faciam. = Signum + Ildephonsi Regis Aragonae, Comitis Barchinonae, et Marchio Provintiae.
N.° 1294 Hoja 2.a col. 2.a: Cristus vivat christus regnat christus imperat. Incipit liber de gestis siculorum sub friderico Rege et suis.
Incipit prologus.
Hoja 2.a v.ta, col. 2.a: Explicit prologus. Incipiunt capitula libri primi.
Hoja 3.a 2.a col.: Incipit liber primus. de Sicilia.
Hoja 117 v.ta, 2.a col: Nunia. terra gemit. Rex fridericus obit. ... excripsit.
Hoja 119 v.ta: [Versos latinos de Petrarca].
Hoja 120: [Nota latina].
120 hojas a 2 col.s y 32 líneas. - Vitela 0,250 alto X 0,189 ancho: caja escritura 0,185 X 0,140. - Letra S. XV; escudo de las cuatro barras ocupando el verso de la primera hoja; miniatura muy borrosa, que comprende la 1.a columna de la hoja 2.a (donde está sobre fondo dorado el Padre Eterno en la parte superior, y debajo la Anunciación del Ángel); en la hoja 4.a vuelta una vista de Sicilia; en muchas capitales (en rojo y azul y en las márgenes) hállanse dibujadas a pluma diversas e interesantes escenas; otras capitales en oro y colores; títulos y epígrafes en rojo; calderones alternados de rojo y azul; huecos para muchas capitales, y manillas.
P.ta
(De la Librería de San Miguel de los Reyes).
El índice es como sigue:
Liber I. De Sicilia.
De oppressionibus illatis siculis sub dominio Regis Karoli et suorum.
De legatis siculorum ad summum pontificem.
De rebellione siculorum contra Regem Karolum.
De apparatu Regis Karoli contra siculos et obsidione messane.
De consilio agitato coram Rege Karolo an melius esset in ferre statim bellum ad menia messanensium an expectare dedicionem eorum.
De solicitudine messanensium in reparandis menibus.
De consilio agitato inter siculos ut quererent defensorem.
De verbo incogniti senis consulentis advocari Regem petrum in dominum.
De legatis siculorum misis ad Regem petrum.
De particularibus oppressionibus illatis siculis a gallis quas legati referunt regi Petro.
De responsione Regis Petri ad legatos et consilio suorum.
De provisione Regis petri contra consilia suorum et progressu eius in siciliam.
De fama adventus Regis petri et tercia obsidione messane debellata.
De terribili bello contra menia mesanensium et virtute matronarum.
De adventu Regis petri Randatium et topographia Messanensis.
De nunciis regis petri ad regem Karolum et relicta obsidione Messane.
De ingressu Regis Petri Mesanae et galeis Regis Karoli captis in lictoribus Calabrie.
De victoria quam Jaymus primis admiratus habuit in Cathona et depositione ipsius propter tragressionem mandati Regis.
De Rogerio de lauria profecto in admiratum. (Roger de Lauria, almirante)
De recessu Regis Karoli de Regio et Raymundo de balso cum provincialibus captis et peremptis in synopoli.
De officialibus Regis Karoli preocupatis et cesis noctis tempore in seminara.
De legatis Regis Karoli arguentibus Regem Petrum de lesa fide.
De responsione Regis Petri ad legatos.
De futuro bello constituto inter regem Petrum, et Regem Karolum apud burdegalum civitatem, et callidis procesibus utriusque.
De navali bello et galeis provincialium captis apud militensem insulam.
De navali bello ante neapolis in quo Karolus princeps filius Karoli regis captus est.
De iterato adventu Regis Karoli contra siciliam.
De obitu Karoli Regis.
De expugnatione insule gerbarum.
Liber II. De passagio Regis francie contra Cataloniam. et miraculo sancti Narcisci e adventu Rogerii de lauria cum classe siculorum in auxilium Catalonie.
De classe Regis francorum e Castro Rose captis bello a Rogerio de lauria.
[D]e casu Comitis santi pauli.
De obitu Regis francie, et recessu francorum de Catalonia.
[D]e Insula maioricarum redacta sub dominio Regis aragonum.
De obitus Regis Aragonum et testamento eius.
[D]e naufragio siculorum redeuntium per mare leonum.
De coronacione Jacobi Regis de Regno Sicilie.
[D]e adventu Raynaldi de Velino contra siciliam et subita obsidione ipsius in Castro Auguste.
De venali bello ante neapolim et captis in eo pluribus Comitibus.
[D]e de ditione Raynaldi de velyno.
De transitu Regis Jacobi contra calabriam et obsidione Rogerii, de sanguineto apud belvidiri.
[D]e obsidione Cayete et reditu Regis Jacobi post treugas firmatas ibidem.
De liberatione Karoli principis et coronatione ipsius ac dissolutis treugis.
[D]e iteratis treugis et locis barbarorum que Rogerius de lauria depredatus est.
De obitu Alfonsi Regis Aragonu (Aragonum) et coronatione Jacobi regem
[D]e iteratis treugis et blasco de alagona misso in calabriam.
De victoria quam Rogerius de lauria optinuit de extendardo et pluribus insularum Romanie.
[D]e pace firmata inter Regem francorum Regem francorum Regem Karolum et dominum Karolum de francia. (N. E. Aquí hay algo de lío.)
De friderico qui tunc dicebatur Infans vocato ad Bonifacium summum pontificem pro tractatu pacis.
De discidio quorundam nobilium in sicilia, et legatis siculorum ad Regem Jacobum propter renunciationem sicilie.
[D]e conversione illorum qui discidium fecerant. et provisione coronandi fridericum in Regem sicilie.
De legatione Bonifacii de Calamandrano, et responsione siculorum.
[D]e catalanis et aragonensibus vocatis de sicilia ad Regem Jacobum. et sermone Blasci de Alagona.
Liber III. De coronatione frederici Regis.
De colloquio friderici Regis ad siculos. et responsione illorum.
De pompis Mesanensium in ocairsu friderici Regis propter coronationem eius.
De passagio friderici regem contra calabrian.
De obsidione squellachii et de dictione ipsius.
De obsidione catanzari et de dictione ipsius.
De succursu Rocae Imperialis. et captione policori.
De perturbatione friderici Regis, et Rogerii de lauria.
De reconciliatione Rogerii de lauria et fugata obsidione Rocae imperialis.
De deditione sanci severini et archiepiscopo.
De deditione Rosarii, et aliorum locorum.
De legato Regis Jacobi ad Regem fridericum ut viderent se Invicem.
De consilio agitato super legatione Regis Jacobi.
De reditu friderici Regis in siciliam.
De captione lethye et ydronti.
De conflictu super pontem brundusii.
De reditu Roger de lauria in siciliam et consilio agitato, si erat eundum ad Regem Jacobum.
De licteris Regis Jacobi ad Rogerium de lauria, et virtute petri salvacoxa.
De discordia Regis et Rogerii de lauria.
De Regina Constancia, et yolanda (Violante) filia eius vocatis ad Regem Jacobum conquibus abierunt Joahnes de procida, et Rogerius de lauria.
De nupciis yolande ac felicitate Regine Constancie.
De Rogerio de lauria qui hostis publicus a Friderico Rege nominatus est et castris eius obsidione superatis.
Lib. IV. De bello catanzarii ubi Rogerius de lauria, et plures nobiles galli a Blasco devicti sunt.
De imperatione Rogerii de lauria ad Regem Karolum, et vocatione Regis Jacobi Romanus.
De processu Friderici Regis apud ysclam insulam contra Regem Jacobum et eius reditu.
De adventu Regis Jacobi contra siciliam et dedicione pactarum Melacii Nucar. Montis fortis et santi petri.
De obsidione syracusae et dedicione buxeme palacioli xurtini, ferule et buckerii.
De rebellione castrorum petre precienasi et capitis orlandi nec non Raymundo de cabrera cum catalanis captis in Gerratana.
De obsidione castri pactarum et succursu Rogerii de lauria.
De navali bello phari in quo Johannes de lauria captus est.
De rebellione Gangii.
De recessu Regis aragonum de sicilia et consiliis hinc inde agitatis ac decollatione Johannis de lauria.
De dedicione gangii petre precie et quorundam castrorum vallis nothi.
De sermone Regis friderici ad siculos.
De navali bello captitis orlandi ubi Rex fridericus cum siculis debellati sunt.
De Ingressu friderici Regis Messanan et provisione defendendi siciliam.
De permutatione captivorum et reditu Regis Aragonum in cataloniam.
Liber V. De obsidione randacii et dedicione castellionis castrorum rocelle et placarum.
De dedicione adernionis et paternionis et pusillanimitate comitis camerarii.
De rebellione bizini et bucherii.
De desolatione claramontis et obsidione Cathanie.
De dedicione aydoni et obsidione placee.
De sermone Regis friderici ad Cathanienses et responsione virgilii de scordia.
De rebellione Cathanie.
De rebellione nothi, buxeme, ferule, palacioli et cassari.
De rebellione Ragusie et adventu Gerardi de parma cardinalem in siciliam.
De bello comisso inter fridericum Regem et phum. principem in quo princeps debellatus et captus est.
De rogerio de lauria misso Neapolim et eius consilio.
De bello gallina in quo captus est comes brehenne et cesisunt plures magni viri de gallis.
De cuscis qui venerunt contra siciliam et Rogerio de lauria redeunte neapolim.
De navali bello apud insulam poncii ubi siculorum clasis devicta est et multi nobiles de siculis capti sunt.
De constancia Johannis de claramonte Palmerii abbatis, peregrini de pactis et aliorum qui in bello poncii capti sunt.
De restitucione castri francaville et perdicione asari.
De rebellione Rachel Johannis, Tabarum et delie ac meritis perditorum.
De casibus quibus henricus de Incisa ex una parte et Rogerius de lauria ex altera, evaserunt manus hostium et captione Taurominii.
De naufragio ducis apud camerinam et Roger de lauria apud blorum.
De factione Petri de calatagerono et Gualterii de bellante.
Liber VI. De obsidione Messane et processu blasci de alagona.
[D]e succursu Messane per fratrem Rogerium de brundusio.
[D]e morte Blasci de alagona.
De succursu Messane per Regem fridericum.
De iterato succurssu e pietate Regis friderici erga Messanenses.
De visione et treugis habitis inter fridericum Regem et Robertum ducem apud Siracusas.
De sermone ducis et cathanienses et progressu eius neapolim et de dicione aydoni et ragusie.
De passagio Karoli fratris Regem francorum contra siciliam.
De rebellione Thermarum et conflictu ad portas Corilioni.
De eversione Castri ad mare de gulfo et obsidione terre sacre.
De pace quam Karolus frater Regis francorum composuit inter Regem friderici et ducem.
De classe Karoli fratris Regis francie et Roberti ducis redeunte cathaniam et reliquis yolande.
De processu friderici Regis leontinum et liberatione principis tarentini et aliorum captivorum.
De ingressu friderici Regis cathaniam resignatione terrarum, liberatione captivorum et processu Karoli et Roberti ducis Messanam.
De convivio Karoli fratris Regem francorum ad messanenses.
De sermone Karoli ad convivas et responsione nicoli de palicio.
De sermone Karoli ad ducem et recessu eorum de sicilia.
De aceptatione pacis per Karolum Regem et alyonara sponsa missa in siciliam.
De reformatione capitulorum pacis et confirmatione per dominum Bonifacium summum pontificem.
De receptione alyonore sponse apud Messanam. (Elionor, Leonor.)
De conductu sponse ad ecclesiam et tradicione eius.
De transitu fratris Rogerii de brundusio in Romaniam.
De captione et carcere ferrandi filii Regis Maioricarum et Raymundi Montanerii. (Ramón Montaner o Muntaner.)
Liber. VII. De soluta pace inter fridericum et Robertum Reges et invasione Calabrie.
De accessu friderici Regis pisas et obitu henrici Imperatoris.
De reditu friderici Regis in siciliam.
De adventu Roberti Regis contra siciliam et responso spiritus.
De obsidione drepani. (Trapani)
De processu classis friderici Regis contra classem Roberti Regis et recessu eiusdem Roberti Regis de sicilia.
De expugnacione castri ad mare de gulfo.
De adventu thome de marchiano contra siciliam et bello ad menia marsalie.
De discursu Thoma de marchiano per siciliam et eius reditu.
De legatis summi pontificis ad fridericum Regem et eorum peticione.
De assignatione civitatis Regii aliorumque castrorum facta legatis summi pontificis.
De legatis friderici Regis ad summum Pontificem.
De genealogia friderici Regis per maternam lineam quam narrat franciscus de vintimilio comes iubente summo pontifice.
De responssione summi pontificis ad genealogiam et replicatione francisci comitis.
De discidio Januencium per quod pars guelforum introduxit Robertum Regem in dominum et pars gibellinorum univit se friderico Regi. (N. E. Güelfos y gibelinos, Januencium : Ianuensium, de Génova, genovés, genoveses.)
De coronatione Petri Regis et matrimonio cum elysabeth filia ducis de bavaria. (N. E. Isabel, Elisabeth, Duque de Bavaria, Bayern.)
De adventu Karoli ducis calabrie contra siciliam et obsidione panormi.
(N. E. Palermo)
De relicta obsidione panormi et circuitu Karoli ducis per sicilliam.
De adventu comitis nobelli contra siciliam.
De adventu comitis coriolani contra siciliam.
De adventu barba uayra contra siciliam.
Liber VIII. De progressu Petri Regis ad ludovicum Imperatorem.
De incendio Montisethne. (Monte Etna, volcán)
De rebellione et recuperatione Castri ad mare de Panormi.
De clandestina invasione butere.
De obitu Johannis summi pontificis et creatione benedicti atque legatis friderici Regis ad eundem benedictum.
De adventu Johannis de claromontis comitis contra siciliam.
De perdicione insule Gerbarum.
De morte friderici Regis.
De vita et conversacione friderici Regis.
De Epistola henrici heremite ad Robertum Regem.